Lieve mensen, het is zover: geen wekelijkse treinreisjes meer van hier naar Den Haag, geen onbevredigende en frustrerend dure telefoongesprekken meer, geen Kimmie-alleen-in-te-groot-huis meer! Na de Grande Finale afgelopen zondag is Louis terug in Nijmegen en staan al onze spulletjes gezellig samen in ons appartementje. Dank aan hen die (wéér) hielpen verhuizen: Guido, Sas, Fincent, Ankie, Frits en Leon in Den Haag. Dankzij jullie konden alle dozen, monitoren en kasten vlotjes in het vrachtwagentje geladen worden (gelukkig Mercedes en niet Iveco). Louis toonde zich weer een behendig busschauffeur door de vracht heelhuids naar Nijmegen te rijden alwaar Henny, Anneke en Willie klaarstonden om al het witgoed, matrassen en planten de lift in en uit te dragen. De eerste dagen was het vervolgend natuurlijk een puinhoop (wat hebben wij veel stoelen!), maar nu begint het al aardig ergens op te lijken. En het leukste dat is meeverhuist is natuurlijk Lowie zelf
Zo, nu is het tijd dat ik ook een bijdrage aan de site ga leveren. Kim is over, fase I is geslaagd. Want zoals vóór de verhuizing Kim's grootste bezorgdheid uit ging naar haar aquarium en de toestand van haar vissen (wat ondanks gewichtige tegenslag prima in orde lijkt te komen), ging mijn grootste bezorgdheid uit naar Kim en haar toestand wanneer ze alleen achter zou blijven op de zondag na de verhuizing in die o-zo-grote, nieuwe woning. Gelukkig lijkt dat ook goed te gaan. De spreekwoordelijke associatie die zich op dringt is van toepassing.
Ik wilde meteen even van de gelegenheid gebruik maken om iedereen die tot nu toe heeft geholpen te bedanken. Van het latexen van de muren en het leggen van het laminaat en de vloerbedekking tot het rijden naar de IKEA en het schoonmaken van de keuken. Het gruwelijke in-elkaar-schroef-werk van onderstaande kast (zie foto, ongeveer dan) en het helpen met verhuizen én inruimen van Kim haar dierbare eigendommen (ja, ook de resterende uiltjes), allemaal hartstikke bedankt.
Ondanks alle verhuisstress was het eigenlijk best gezellig, dat overhuizen.. Je zou het warempel zo nog eens over willen doen... Nou dat kan! Nog vijf lange weken in Den Haag en dan mag ik “weer terug”. In het weekend van 27 maart zal, naast wat andere activiteiten van noemenswaardige aard (go Joost & Sylvie!), de grote overgang plaats vinden naar een nieuw avontuur vol liefde, ondernemerschap, vrienden en familie maar vooral veel planten!
De eerste dag in het nieuwe huisje. Zaterdag zijn we in twee runs met het busje hier naartoe gekomen: mijn spullen, mijn meubels en ik. Nu zijn we eindelijk hier: de stoelen klitten verlegen samen, zoekend naar een plekje in de woonkamer. De pannen, onwennig in hun veel te grote keukenkastje. De boeken, nog wat ongemakkelijk op ongebruikelijke planken. En ikzelf, een beetje beteuterd achter mijn laptopje in een 3x te grote kamer en helaas nog zonder Louis. Alleen het aquarium staat al zelfverzekerd op zijn nieuwe plek :) Een beetje weemoedig worden we wel, als we terug denken aan de nu troosteloos lege, stoffige en totaal uitgewoonde 18m2 die gisteren nog "thuis" was.
Toch is het hier al harstikke leuk. Ik bende hele tijd mijn mobiel, sleutels of theekopje kwijt, omdat er nu 63m2 méér zijn waar ik dingen op kan laten slingeren. De bank en de kasten lijke gekrompen te zijn, zo makkelijk vleien ze zich tegen de vantevoren te klein geschatte muurtjes. Een bos bloemetjes feliciteert ons vanaf tafel, het eerste afwasje staat al klaar.
Welkom thuis :)
Ik bedank mama, Han, Louis, Leinie, Joost (team Oranje), Debsy (team Turquoise) en Sander en Guido (team Aquamarijn) voor al het sjouwen, rijden, kasten inruimen en ook de gezelligheid :)
Aanschouw: het eerste stuk van ons nieuwe laminaat én onze groene aquarium streepjescode (is inmiddels af en veel leuker dan op de foto)!
Inmiddels ligt het er helemaal in, met veel dank aan Henny en Tonny natuurlijk (die hun kadootjes op de kast hebben laten staan :)). Wat vinden jullie ervan? Nu alleen nog plintjes plakken :p
